De Ridda-oorlogen

De Ridda-oorlogen zijn de veldtochten die van 632-634 werden gevoerd om het gehele Arabische schiereiland in te lijven bij de nieuw gevormde Arabische staat in Medina.
Hierover bestaat een traditioneel-islamitische overlevering en een moderne geschiedkundige beschouwing, die daarvan afwijkt.

Volgens de traditioneel-islamitische overlevering had Mohammed heel Arabië onder zich verenigd. Dadelijk na zijn dood verzaakten echter ettelijke stammen de islam weer en droegen geen belasting meer af naar Medina. Of in de woorden van Ibn Ishāq:

  • Toen de profeet was gestorven, werden de Arabieren afvallig, staken christendom en jodendom de kop weer op en trad de halfhartigheid aan het licht. De moslims waren als schapen in de regen op een winternacht, nu zij de profeet verloren hadden, totdat God hen verenigde onder Abū Bakr.1

Tijdens het tweejarige kalifaat van Abū Bakr werden in een reeks veldtochten, vele onder aanvoering van de beroemde generaal Khālid ibn al-Walīd, de afvalligen weer teruggebracht onder de banier van de islam. Ook werd er met enkele ‘valse profeten’ afgerekend, onder wie Musaylima.
Ridda betekent ‘geloofsafval’ en inderdaad: in deze overlevering wordt het verleden terugblikkend religieus op maat gesneden en geïnterpreteerd.

Moderne geschiedkundigen beschrijven gebeurtenissen uit het verleden niet in religieuze termen. Volgens hen besloeg de nieuwe staat in 632 slechts een klein deel van het schiereiland. In de jaren daarop werd de rest van Arabië niet weer, maar voor het eerst bij de staat gevoegd. De stammen die zich bij de staat van Medina aansloten deden dat niet uit een diepgevoelde religiositeit, maar uit politieke overwegingen. Ze zagen het voordeel van zo’n groter bondgenootschap en hadden daar een zekere onderschikking aan het centrale gezag en wat belasting voor over. En als ze het niet zagen werden ze met geweld of dreiging een eind op weg geholpen. Er was ook nog niet zoiets als een kant en klare islam, waartoe men zich kon ‘bekeren’ en die men eventueel weer had kunnen afzweren; hoogstens een eerste aanzet daartoe.

NOOT:
1. [Ibn Isḥāq, Sīra:] Das Leben Muhammed’s nach Muhammed Ibn Ishâk bearbeitet von Abd el-Malik Ibn Hischâm, uitg. F. Wüstenfeld, Göttingen 1858–60, 1021. لمّا تُوفّي رسول الله ص ارتدّت العرب، واشرأبت اليهودية والنصرانية، ونجم النفاق، وصار المسلمين كالغنم المَطيرة في الليلة الشاتية، لفقد نبيّهم ص حتى جمعهم الله على أبي بكر.

Literatuur
– M. Lecker, ‘Ridda,’ in EI2 Suppl. [grote bibliografie!]
– E. S. Shoufani, AlRiddah and the Muslim Conquest of Arabia, Toronto/Beirut 1973.
– W. Montgomery Watt, ‘Musaylima,’ in EI2.
– M. J. Kister, ‘Musaylima,’ in EQ.
– M. J. Kister, ‘The struggle against Musaylima and the conquest of Yamāma,’ in Jerusalem Studies of Arabic and Islam 27 (2002), 1–56. Ook online.

Terug naar Inhoud

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s