Muhammad ibn Dawud al-Isbahani

Muḥammad ibn Dāwūd al-Iṣbahānī is een niet erg bekende intellectueel uit Baghdad, die leefde van 868–910. Over hem heb ik ooit een proefschrift geschreven;1 dat was niet erg briljant, maar de stof was en is nog steeds interessant. Daarom denk ik dat ik van hier uit het dossier maar heropen en aan een groeipagina begin.
In de Encyclopaedia of Islam hoeft U Ibn Dawud niet na te slaan; er staat wel een artikel over hem in, maar dat is nogal slecht. Aan de Wikipedia is hij nog ontsnapt.

Als vele intellectuelen in die tijd was Ibn Dawud algemeen ontwikkeld in de, zeg maar ‘alfa-vakken’. Hij was rechtsgeleerde, overleverde hadithen en had meningen over theologie. Maar interessanter was hij als *literair criticus. Hij heeft een bloemlezing in honderd hoofdstukken uit de Arabische poëzie gemaakt, het *Kitāb al-Zahra,2 op zich al een kritische bezigheid. Daarenboven gaf hij beknopte commentaren bij veel gedichtfragmenten. Een beetje naïef vaak, maar wel op een manier die toen nog nieuw was. Dichter was hij ook. Geen groot dichter, maar wel eigenaardig. Het bewijs is nog niet helemaal rond, maar het is waarschijnlijk dat hij zijn eigen gedichten in zijn boek heeft verstopt, toegeschreven aan ‘een tijdgenoot’.
In het Kitāb al-Zahra heeft hij ook zog. *Graeco-Arabica opgenomen: teksten met een Griekse wetenschappelijke en filosofische achtergrond, vertaald uit het Grieks of Syrisch, bewerkt, nog eens herschreven; in dit geval vooral populair-wetenschappelijke medische literatuur. Ik heb de sterke indruk dat Ibn Dawud zelf niet altijd begreep wat hij afschreef, maar hij vond het blijkbaar nodig om zijn boek een wetenschappelijk cachet te geven.
Zeer interessant is Ibn Dawuds theorie over de liefde, die hij ontvouwt aan de hand van de gekozen liefdespoëzie in de eerst vijftig hoofdstukken. Mogelijkerwijs is zijn theorie nog van invloed geweest op West-Europa.
Interessant is ook zijn reactie op de in zijn tijd sterk opkomende islamitische mystiek (sufisme).
Verder zijn er wat anecdotes over zijn leven, half over juridische onderwerpen, half over zijn liefdesdood. Tja, hij zou aan liefde gestorven zijn; dat kwam wel vaker voor in de toenmalige literatuur. Ook een aardig onderwerp.

NOTEN
1. W. Raven, Ibn Dâwûd al–Isbahânî and his Kitâb al–Zahra, (Diss. Leiden), Amsterdam 1989. Wie wil kan voor een tientje een exemplaar van me krijgen; gewoon even contact opnemen.
2. – Ibn Dāwūd al-Iṣbahāni, Kitāb al-Zahra (The Book of the Flower), The first half, uitg. A.R. Nykl en Ibrāhīm Ṭūqān, Chicago 1933.
– Abū Bakr Muḥammad ibn Dāwūd al-Iṣfahānī, Al-niṣf al-thānī min Kitāb al-Zahra, uitg. Ibrāhīm al-Sāmarrāʾī en Nūrī al-Qaysī, Baghdād 1975.
– Abū Bakr Muḥammad ibn Dāwūd al-Iṣfahānī, Al-Zahra, uitg. en commt. Ibrāhīm al-Sāmarrāʾī, al-Zarqāʾ 1406/1985.
– Abū Bakr Muḥammad ibn Dāwūd al-Iṣfahānī aẓ-Ẓahirī, Kitāb az-Zahra. Parte seconda, uitg. Michele Vallaro, Napoli 1985.

‘Alles’ over de handschriften en uitgaven hier:
W. Raven, ‘The manuscripts and editions of Muḥammad ibn Dāwūd’s Kitāb al-Zahra,’ in Manucripts of the Middle East 4 (1989), 133–37.

Naar: Hadith bij Ibn Dawud: Hadith.
Theologie bij Ibn Dawud
Islamitisch recht bij Ibn Dawud. De wijn in het paradijs
Graeco-Arabica bij Ibn Dawud: Verliefdheid als ziekte. Liefde als doodsoorzaak. Platonische liefde.
Ibn Dawuds liefdestheorie: Verliefdheid als ziekte. Liefde als doodsoorzaak. Platonische liefde.
Ibn Dawud en de sufi’s.
Anecdotes over zijn leven: Zijn liefdesdood.             Terug naar Inhoud

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s