Oudste Arabische roman?

(Doelgroep: mensen die Arabische literatuur in het Arabisch lezen)

Ooit had Brill een oriëntalistische boekhandel in Leiden, waar je in de kelder koopjes kon halen vanaf één gulden. Daar heb ik eens, inderdaad voor een gulden het stuk, twee Arabische boekjes gekocht van Nakhla Sālih, ‘voorheen vertaler bij de Egyptische Spoorwegen’ (gest. 1899).1 Het ene was een reisgids door Syrië en Palestina, het ander een roman, getiteld Qissat Fu’ād wa-Rifqa mahbūbatihi (Het verhaal van Fu’ād en zijn geliefde Rifqa). Het bijzondere van dit laatste werkje is dat het uit 1289 (= 1872) dateert en de oudste Egyptische, mogelijk de oudste Arabische roman überhaupt is.2 Of liever romannetje: het telt maar 48 bladzijden. Het is een liefdesverhaaltje, geïnspireerd op Abbé Prevost, Manon Lescaut. Het exemplaar heb ik aan de UB in Leiden geschonken. Een scan plaats ik hier, dan kunt U het ook eens lezen. Niet dat het een literair meesterwerk is, maar als oudste roman verdient het wel aandacht in het kader van de literatuurgeschiedenis.
Mocht U ooit Arabische boeken in een originele negentiende-eeuwse druk ontdekken, koop ze en wees er zuinig op, of zorg dat ze een goed tehuis krijgen. Ze zijn zeldzaam.

NOTEN
1. J. Brugman, An Introduction to the History of Modern Arabic Literature in Egypt, Leiden 1984, 207 (spelt ten onrechte Nakhīla).
2. C. Brockelmann, GAL ii, 491, S ii, 749; iii, 378.

Diakritische tekens: Ṣāliḥ, Qiṣṣat Fuʾād wa-Rifqa maḥbūbatihi

Terug naar Inhoud